Przygotowanie pola do siewu kukurydzy

7 Kwietnia 2020

Dużymi krokami zbliża się czas ważny dla wszystkich producentów kukurydzy, siew nasion. Zanim jednak siewniki pójdą w ruch musimy się skupić na zabiegach mających na celu jak najlepsze przygotowanie gleby do siewu. Dobrze przygotowana gleba powinna zapewnić przyszłej roślinie tlen, wodę i odpowiednią strukturę zapewniającą systemowi korzeniowemu prawidłowy rozwój. Należy tutaj wspomnieć, że system korzeniowy kukurydzy jest jednym z najbardziej wymagających spośród wszystkich gatunków roślin. 

W klasycznej agrotechnice tzn. z uprawą płużną po zejściu jesiennego przedplonu pierwszą czynnością na wiosnę powinno być jak najszybsze przerwanie procesu parowania wody. W trosce o zapewnienie wilgoci, tak ważnej w procesie kiełkowania ziarniaków powinniśmy zamknąć kapilary glebowe. Na glebach średnich i ciężkich o zwartej strukturze, dobrym lecz nieco zapomnianym sposobem jest włókowanie. Skoro wiosna, jak tylko można wjechać na pole wykonujemy prosty zabieg wyrównujący grzbiety po orce, a przede wszystkim przerywający parowanie wody z gleby. Zabieg wykonujemy w momencie, gdy nie ma zagrożenia tworzenia głębokich kolein. W takim przypadku możemy zniszczyć strukturę gleby. Na glebach lekkich taki sam efekt daje ciężka brona zębowa lub agregat brony zębowej z wałem strunowym. Poza efektem przerwania parowania wody zyskujemy zarazem przyśpieszony proces ogrzewania gleby. Pamiętamy, że swobodny dostęp do wody i optymalna temperatura gleby (8-10°C dla flint i 10-12°C dla dent) to pewność prawidłowego procesu kiełkowania i rozwoju w fazach początkowych. Kiełkowanie to pierwsza faza krytyczna, od której między innymi zależy późniejszy plon. Przypomnijmy, że plon to suma kolb na jednostce powierzchni.

W procesie przygotowania gleby do siewu, szczególnie na glebach lekkich unikamy agregatów aktywnych i kultywatorów z zębami sprężynującymi. Powodują one niepożądane rozpylenie wierzchniej warstwy gleby, a co za tym idzie przyśpieszone straty wody. Zabójczym dla wschodów kukurydzy w takich warunkach jest zbyt płytki siew. Efektem zazwyczaj są niedostateczne wschody, zbyt niska obsada do zbioru, a w konsekwencji obniżony plon.

Na glebach zlewnych z tendencją do zaskorupiania i tworzenia podeszwy płużnej zaleca się głęboszowanie lub głębszą uprawę kultywatorami o sztywnych zębach. Zabiegami tymi tworzymy prawidłowe stosunki powietrzno-wodne gleby.

Całość zabiegów wiosennych ma na celu zapewnić jak najlepsze warunki pokarmowe, termiczne, powietrzne, aby kiełkujące nasiona miały już na starcie optymalny wzrost, rozwój i plonowanie.

Wzrasta zainteresowanie producentów uproszczeniami agrotechnicznymi w uprawie kukurydzy. Aspekt ekonomiczny skłaniający do ograniczenia nakładów i kosztów sprawia, że coraz więcej gospodarstw zamiast uprawy płużnej stosuje metodę, gdzie za jednym przejazdem mamy przygotowanie gleby, aplikację nawozów i siew nasion. Powstał rynek specjalistycznych siewników, których elementy robocze mają możliwość pracy na  głębokościach rzędu 30-40 cm. Tym sposobem mamy możliwość aplikacji nawozów na głębszym profilu, a jednocześnie napowietrzmy glebę, usprawniamy procesy termiczne i wodne. Musimy jednak zdawać sobie sprawę, że takie uproszczenia są możliwe na glebach zasobnych o wysokiej kulturze i uregulowanym odczynie pH.

Zapamiętajmy następujące reguły: 

Wiosenne zabiegi uprawowe ograniczamy do niezbędnego minimum. 

Zbyt duża ilość przejazdów niepotrzebnie zagęszcza oraz niszczy strukturę gleby. 

Agregaty uprawowo-siewne powinny zagęścić wierzchnią warstwę gleby na głębokości 2-3 cm w celu zapewnienia warstwy nośnej dla aparatów wysiewających siewnika.

Glebę uprawiamy tak, aby możliwe było precyzyjne umieszczenie nasion na glebach średnich i ciężkich na głębokości 4-5 cm, a na lekkich 6-7 cm.

Najnowsze artykuły

Groźne szkodniki w młodej kukurydzy

Już od momentu wysiewu ziarna kukurydzy do gleby zaczynają jej zagrażać szkodniki, wśród których dominują owady. O ile roślina ta, tworząc ogromną biomasę, jest w stanie wiele wytrzymać w pełni wegetacji, tak początkowy okres jej rozwoju pod kątem podatności na zagrożenia ze strony agrofagów należy uznać za „krytyczny”.

23 Maja 2024

Nawożenie azotowe i dokarmianie nalistne ziemniaka

W uprawie ziemniaka odmian wcześniejszych zalecane są niższe dawki azotu w stosunku do odmian późniejszych. W trakcie wegetacji dokarmianie nalistne prowadzi się głównie w oparciu o azot, magnez i siarkę, nie zapominając o manganie i borze.

23 Maja 2024

Choroby i szkodniki kukurydzy

W kukurydzy infekowane mogą być wszystkie części rośliny, od korzeni po kolby. Najgroźniejsze wywołują grzyby z rodzaju Fusarium, ale niebezpieczne mogą być też choroby liści. Kukurydzy nie odpuszczają także szkodniki – na różnym etapie rozwoju roślin mogą być pożywieniem dla ponad różnych 50 gatunków.

22 Maja 2024
USTAWIENIA PLIKÓW COOKIE

Na naszych stronach internetowych wykorzystujemy technologie internetowe różnego rodzaju – własne i od osób trzecich – w tym pliki cookie, aby zoptymalizować Państwa doświadczenia. Oprócz technologii internetowych, które są niezbędne do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania strony www, obejmują to również technologie internetowe do analityki internetowej i wyświetlania ukierunkowanych reklam. Korzystanie z nich jest dobrowolne i wymaga Państwa zgody. Użytkownik może w każdej chwili wycofać swoją zgodę ze skutkiem na przyszłość lub zmienić ustawienia pod linkiem „Zmień moje preferencje” lub bezpośrednio w przeglądarce internetowej.

Dodatkowe informacje na temat przetwarzania danych i zawartości technologii internetowych można znaleźć w naszej polityce prywatności oraz polityce dotyczącej plików cookie.