Nawożenie azotowe rzepaku ozimego

22 Stycznia 2024

Rzepak ozimy należy do roślin o dużych potrzebach pokarmowych w stosunku do azotu. Zalecana wielkość dawki azotu kształtuje się na poziomie 160 kg na hektar. Niższe dawki azotu wskazane są po uprawie rzepaku na oborniku, względnie po przedplonach wzbogacających glebę w azot. Obniżenie nawożenia azotowego zalecane jest w przypadku uprawy rzepaku na glebach zaliczanych do kompleksów pszennych. Z kolei wyższe dawki azotu stosuje się w uprawie rzepaku po przedplonach pozostawiających niewielkie ilości azotu oraz w przypadku gleb kompleksów żytnich.

Istotnym elementem prawidłowej strategii nawożenia azotem jest odpowiedni podział dawek oraz czas ich aplikacji. Jesienią na stanowiskach ubogich w azot zalecane jest dokarmienie rośliny tym składnikiem pokarmowym. Niedobór azotu w okresie jesiennej wegetacji wiąże się ze słabym rozwojem roślin oraz obniżeniem ich mrozoodporności. Przyjmuje się, że jesienna dawka azotu na glebach ubogich w azot powinna wahać się w granicach od 20 do 40 kg N na hektar. Nieco wyższą dawkę azotu (do 60 kg N na hektar) można zastosować po przyoraniu wysokiego ścierniska, względnie słomy. Należy jednak pamiętać, że przenawożenie roślin azotem w okresie jesiennym jest niebezpieczne, gdyż obniża zimotrwałość roślin. W przypadku rzepaku uprawianego po przedplonach pozostawiających na danym stanowisku większe ilości azotu jesienne nawożenie azotem nie jest wskazane, a często wręcz szkodliwe.

W okresie wczesnowiosennym, przed ruszeniem wegetacji roślin, należy zastosować nawożenie azotowe. W zależności od potrzeb zalecana jest dawka jednorazowa, względnie dawka dzielona, stosowana w okresie wczesnowiosennym i późnowiosennym. Dawki azotu większe od 80 – 100 kg zaleca się aplikować w dawkach dzielonych, przy czym drugą dawkę należy zastosować nie później niż do początku pąkowania roślin. W okresach utrudnionego pobierania z gleby składników mineralnych (np. w okresach suszy glebowej) wskazane jest dokarmianie pozakorzeniowe roślin. Najczęściej stosuje się 12% (12 kg nawozu w 100 l wody) wodny roztwór mocznika. Mocznik może być również stosowany wówczas, gdy nie wniesiono przedsiewnej dawki azotu.

 

dr hab. Marzena S. Brodowska

Najnowsze artykuły

Białko pod ochroną w odchwaszczanych użytkach zielonych

Użytki zielone wymagają zabiegów pielęgnacyjnych, aby stanowiły cenną paszę,. Kompensacji chwastów lepiej zapobiegać metodami agrotechnicznymi. Gdy te nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, trzeba wspomóc się zabiegiem herbicydowym.

28 Lutego 2024

Nawożenie użytków zielonych

Trawy do prawidłowego wzrostu i rozwoju potrzebują określonej ilości niezbędnych składników pokarmowych. Nawożenie mineralne jest czynnikiem, który w największym stopniu modyfikuje skład chemiczny runi łąkowej. Ważnym zabiegiem w uprawie traw jest prawidłowe dokarmianie dolistne.

27 Lutego 2024

Choroby w młodych zbożach

Choroby, które atakują w fazie pełni i końca krzewienia, mogą zniszczyć potencjał plonotwórczy uprawianej odmiany. Tylko wczesny monitoring plantacji oraz znajomość odporności kreacji pozwala na określenie występującego zagrożenia, a wykonane we właściwym czasie zwalczanie grzybów obecnych na liściach i innych organach roślin na dłuższy czas poprawia zdrowie zbóż.

21 Lutego 2024